2014 -

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Ατέλειωτα βράδια

Εχει ημέρες που θέλω να γράψω ένα ποστ.
Αυτό το ποστ. Αλλά όλο και κάτι προκύπτει και το αναβάλλω.

Περνώ μια μεταβατική φάση της ζωής μου. Με πολλή χαλαρότητα όμως.
Και γι' αυτό προσπαθώ να βρω τρόπους να ξεγελάσω τον εαυτό μου ότι είμαι παραγωγικός.

Πες το μάστερ (οφ ντιζάστερ), πες το τούρκικα (για να γίνω κατάσκοπος),
πες το extra επαγγελματικά ανοίγματα (ακούγεται ωραίο ε?), όλα είναι προσπάθειες να νιώσω ότι κάνω κάτι παραγωγικό στη ζωή μου.

Επαγγελματικά, τη Δευτέρα ξεκινώ μετά από χρόνια να παίζω στην πρώτη κατηγορία.
Εδώ θα μπορούσα να γράψω: ''Ηταν ο στόχος που έβαλα πριν λίγα χρόνια και που τελικά καταφέρνω να πετύχω μετά από σκληρή προσπάθεια. Και είμαι περήφανος και συνάμα ενθουσιασμένος. Μπλα μπλα μπλα..''

Ανούσιο. Οτι και να κάνω δεν είναι και τίποτα σπουδαίο. Και δεν με ενθουσιάζει. Δεν ξέρω γιατί. Ισως επειδή μου φαίνεται ψεύτικο, ίσως επειδή αναπολώ το παρελθόν μου.

Δεν με αφήνει αδιάφορο όμως. Θέλω να το κάνω. Το ότι δεν είμαι ενθουσιασμένος δεν σημαίνει κάτι. Προσπαθώ να είμαι ρεαλιστής. Δεν θα πω μεγάλες κουβέντες. Ασε να ξεκινήσω και βλέπουμε.

Τις τελευταίες ημέρες ακούω Melissa.
Σαν να με ηρεμά η φωνή της. Αλλωστε όπως (δεν) γνωρίζετε κάποτε ήμουν ερωτευμένος μαζί της

Ατέλειωτα βράδια

Εχω την ανάγκη να ταυτιστώ. Δεν μπορώ όμως. Τα τραγούδια της είναι γεμάτα αισθήματα.
Ψάχνω απεγνωσμένα κάποιον που να είναι στο ίδιο σημείο μαζί μου. Αταύτιστος.
Που να θέλει να ταυτιστεί.

I gave up a long time ago

Μου λείπει που δεν έχω κάποιον στο ίδιο σημείο με εμένα. Ισως μπαίνοντας στη ρουτίνα να βελτιωθεί αυτό. Ισως η καθημερινότητα να βοηθήσει

p.s.  @ GM Diet day 3
p.ss. @ σε ευχαριστώ Leila

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ας συμφωνήσουμε να διαφωνήσουμε..